Το ημερολόγιο μας (15)

"Πώς αντιμετωπίζεις τα κακόβουλα σχόλια για τον Μάνο;"

Δευτέρα 28/07/14.

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

Σήμερα διάβασα τυχαία κάπου το εξής: "Οι άνθρωποι ασχολούνται μαζί σου είτε είσαι καλός, είτε όχι! Γι'αυτό να είσαι εσύ καλά με τις επιλογές σου και να θυμάσαι πως ο,τι σε κάνει να περνάς καλά, ποτέ δεν είναι λάθος!"

Ο κόσμος είναι πολύς. Όλοι θα μιλήσουν, όλοι θα βρουν κάτι να πουν.. κάποιοι θα ψάξουν σε βάθος για να βρουν κάθε θετική σου πλευρά, να σε γνωρίσουν καλύτερα και να κρίνουν αναλόγως.. κάποιοι άλλοι  θα σε σχολιάσουν αρνητικά χωρίς καν να μπουν στον κόπο να μάθουν για τη ζωή σου, τη δουλειά σου.. Πόσο μάλλον όταν ασχολείσαι με χώρο που απαιτεί δημοσιότητα, όπως ο Μάνος.. Ναι, ο δικός μας Μάνος!

Νομίζεις εμείς στο team δεν ακούμε ποτέ σχόλια όπως "ψώνιο", "μέτριος", "γλύφτης", "ατάλαντος" κτλ; Φυσικά και τα έχουμε ακούσει.. και ξέρω πως θα τα ακούσουμε πολλές φορές ακόμη στο μέλλον, μα γι'αυτό είμαστε εδώ.. Να τους αποδείξουμε πως είναι λάθος..

Πώς αντιμετωπίζω τέτοιου είδους σχόλια; Με χαμόγελο..ξέρεις τι; είναι ωραίο να έχουμε διαφορετικές απόψεις και γούστα οι άνθρωποι μεταξύ μας.. Όπως λέμε και στο team, "ο Μάνος δεν είναι παστίτσιο για να αρέσει σε όλους".. Και γνωρίζοντας το αυτό, είμαι πρόθυμη να ακούσω κάθε παρατήρηση που θα κάνουν για την φωνή του, για την εμφάνιση του, για την συμπεριφορά του..έτσι ώστε αν έχουν δίκιο, θα δω και εγώ "λάθη" του που πιθανόν μου είχαν ξεφύγει και θα τον βοηθήσω.. Αν όμως όλο αυτό προέρχεται από κακία και ζήλια, τα γνωστά σχόλια χωρίς επιχειρήματα, απλά τους αγνοώ.. Χαμογελάω και "φεύγω".. γιατί ξέρω πως αυτοί οι άνθρωποι, όντας "έξω από τον χορό", δεν θα μπορέσουν να νιώσουν ποτέ τα συναισθήματα που νιώθω εγώ.. Την αγάπη, την βοήθεια, την στήριξη, το "ΜΑΖΙ".. δεν θα είναι ποτέ μέρος μίας ομάδας που αξίζει.. δεν θα μάθουν ποτέ πως είναι να παλεύουν για κάποιον άλλο πέρα από τον εαυτό τους..

Μπορείς να πεις ότι δεν με νοιάζει η γνώμη του κόσμου.. Με την έννοια του ότι δεν με χαλάει.. Είμαι τύπος του "σε όποιον αρέσουμε, για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε".. Αν με ένοιαζε και πολύ, δεν θα έβγαινα στους δρόμους παρέα με την φίλη μου Χαρά και μία κάμερα, για να σταματάμε τον κάθε περαστικό σαν τρελές και να του βάζουμε το τραγούδι του Μάνου.. ναι ναι, τα'χουμε κάνει και αυτά.. Με σκοπό βέβαια να τον μάθει ο κόσμος, να ψάξουν γι'αυτόν! Να αναρωτηθούν "γιατί αυτές οι τρελές βγήκαν με την κάμερα στους δρόμους; γιατί τον αγαπάνε τόσο; ποιος είναι αυτός τέλος πάντων;"

Μου αρέσει να βλέπω πως κάποιος ενδιαφέρεται.. Να λέω "Μάνος Σταυρίδης" και να με ρωτάνε "ποιος είναι;", "τι κάνει;", "έχει τραγούδια; βάλε να ακούσω!".. Είμαι τόσο πρόθυμη να τους φέρω "στον κόσμο μου".. Να τους πω τα πάντα, να τους δείξω πόσα αξίζει.. Να δουν μόνοι τους τα πόσα μας έχει μάθει αυτός ο άνθρωπος..τα πόσα μας δίνει καθημερινά άθελα του..  πίστη, αυτοπεποίθηση, θέληση, ένταση, όρεξη, δύναμη, αγάπη, υπομονή, επιμονή, ομαδικότητα, φίλους.. Μας θυμίζει πάντοτε να είμαστε ο εαυτός μας..

Να είμαστε αληθινοί με τους ανθρώπους γύρω μας.. Όπως εκείνος.. Έχει δημιουργήσει μία ομάδα με άτομα από όλη την Ελλάδα, μία ομάδα ενωμένη που δεν γνωρίζει από χιλιόμετρα.. δεν υπολογίζει δυσκολίες, χρόνο, ηλικίες και αριθμούς.. Γιατί λοιπόν να υπολογίζει τα λόγια κάθε "καλοθελητή";..

Είμαστε ένα team που ξέρουμε να αναγνωρίζουμε, να ανταποδίδουμε, να αγαπάμε.. Ξέρουμε να λέμε #Θαείμαιεδώ και να το εννοούμε, όσο βάρος κι αν έχει αυτή η φράση.. Είμαι περήφανη γι'αυτόν, για εμάς και δεν θα αφήσω κανέναν να μου το χαλάσει.. Τον αγαπάμε, μας αγαπάει.. γιατί έτσι είμαστε εμείς..

Υ.Γ: Να θυμάστε πάντα πως "Ο ανώτερος άνθρωπος είναι σκληρός με τον εαυτό του ενώ ο κατώτερος με τους άλλους!"

"Καληνύχτα."

 Ρίτσα