Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2014

Summer memories - 2014.

Αυτό το καλοκαίρι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως δημιουργικό για το team μας.Κάναμε πολλά και ωραία πράγματα, συνεργαστήκαμε, αγωνιστήκαμε,κάναμε ότι και όσα μπορέσαμε,μα τα κάναμε όλες μαζί,σαν μία ομάδα,σαν μία οικογένεια.

Τον Ιούνιο,για "καλό μήνα" ο Μάνος μας επιφύλασσε μια έκπληξη..ένα καινούργιο cover!! Το "που είναι η αγάπη" του Μιχάλη Χατζηγιάννη,ένα αγαπημένο τραγούδι που λατρέψαμε από την πρώτη στιγμή. 


 Μετά από μερικές μέρες δηλαδή στις 10 του μήνα έκανε twitcam στο οποίο όπως κάθε φορά βρεθήκαμε όλες εκεί,γελάσαμε,τραγουδήσαμε αγαπημένα τραγούδια και δώσαμε υπόσχεση για ένα επόμενο twitcam.

 Επίσης,υπήρξε και το live στον Ασπρόπυργο στις 20 Ιουνίου στο μαγαζί Άμυλο cafe bar- restaurant, "ήμασταν μαζεμένες fans του, όταν τον είδαμε πήγαμε να του μιλήσουμε, να τον αγκαλιάσουμε, να φωτογραφηθούμε και να του δώσουμε τα δώρα που του είχαμε πάρει. Ένα δώρο μάλιστα που δόθηκε ήταν μια όμορφη μπλούζα στην οποία είχαμε γράψει κάποια ονόματα από τις fans του,ήταν ένα δώρο που αποτυπώσαμε,πέρα από τα ονόματα μας, το επίσημο hashtag μας #θαείμαιεδώ. Το live ξεκίνησε τραγουδώντας το "Έτσι είμαι εγώ". Η ώρα περνούσε ευχάριστα, τραγουδούσαμε όλες μαζί, χορεύαμε, γελάγαμε, ήταν όλα πολύ ωραία, ώσπου άρχισε να ψιχαλίζει, μας ρώτησε αν θέλουμε να συνεχίσουμε ή όχι, εμείς του είπαμε ναι και συνεχίσαμε κανονικά. Η βροχή είχε δυναμώσει εμείς όμως μείναμε εκεί δίπλα του να χορεύουμε, να τραγουδάμε και να γινόμαστε μούσκεμα, κάτι που δεν μας ένοιαζε απ'ότι φάνηκε. Κάποια στιγμή η βροχή ήταν δυνατή και μαζευτήκαμε κάτω από το υπόστεγο και την ομπρέλα με τα μηχανήματα.  Ο Μάνος μας έκανε να γελάμε μιλώντας στην βροχή και λέγοντας διάφορα αστεία. Ήταν πραγματικά πολύ ωραία όλα,  ήταν μια ωραία βραδιά, με πολλά τραγούδια,  πολύ γέλιο και πολύ βροχή." εξομολογείται μια κοπέλα που βρισκόταν σε εκείνο το λαιβ..θα μείνει αξέχαστο για αρκετούς από εμάς!
 Εκτός από τα φανερά πράγματα που κάναμε μέσα στον Ιούλιο,υπήρχαν και
τα "μεταξύ μας" παιχνίδια στην κλειστή μας ομάδα.Μία ομάδα από την οποία απουσιάζει ο Μάνος και έτσι μπορούμε να
σχεδιάζουμε τις επόμενες κινήσεις, τα επόμενα σχέδια μας. Μιλήσαμε για τις εμπειρίες μας, για τα λαιβ,για το τι πήραμε από τον Μάνο, αναμνήσεις,ταξίδια καθώς και αγαπημένες μας στιγμές.


Παρόλο που τα περισσότερα κορίτσια ήταν διακοπές η ομάδα μας ήταν ενεργή τον Αύγουστο. Για αρχή κάναμε ένα κολάζ που βγήκε πραγματικά όμορφο και αυτό γιατί
το κάναμε με αγάπη. Γράφαμε οπουδήποτε Μανός Σταυρίδης, θα είμαι εδώ, έτσι είμαι εγώ και γενικότερα ότι έχει σχέση με τον Μάνο και την ομάδα μας.. ήταν ένας ακόμη τρόπος να δείξουμε την αγάπη μας για αυτόν.

Στις 9/8 κάναμε «ντου» στο προφίλ&στην ομάδα του Μανού,με αυτή μας την κίνηση θέλαμε να του δείξουμε ότι τον αγαπάμε,ότι είμαστε εκεί για εκείνον&είμαστε δεμένες.

Στην συνέχεια φτιάξαμε ένα βίντεο, " ένα δείγμα αγάπης προς τον Μάνο Σταυρίδη. Της αγάπης που ο ίδιος μας έμαθε..!!". Μια όμορφη κίνηση..' .... ποσο περηφανος για σας.. σας ευχαριστω και σας αγαπω πολυ.. <3 μακαρι ολοι να μπορουσαν να παρουν το 1/10 της αγαπης που μου δειχνετε.. θα ταν χαρουμενοι.. σας ευχαριστω...' είπε και γίναμε πιο περήφανες και χαρούμενες που βρισκόμαστε δίπλα του..

Ο Μανός στις 22/8 έκανε Ice Bucket Challenge όχι για διασκέδαση αλλά για συγκεκριμένο σκοπό.Έκανε μια κατάθεση στο Χαμόγελο του Παιδιού, καθώς προκάλεσε το Ginno & τον Κιμ Διαμαντόπουλο να κάνουν το ίδιο. 

Την επόμενη μέρα,ένα live στην Κρήτη! Τα κορίτσια στην Κρήτη του έδειξαν όλη του την αγάπη. Από ότι μας είπαν πέρασαν υπέροχα! "Live 2014-Μάνος Σταυρίδης , ONAR-Ηράκλειο Κρήτης.. και σιγά σιγά μετά από αυτή την ανακοίνωση νιώθω ένα μούδιασμα.. δεν ξέρω πως να εκφραστώ. Ανοιγοκλείνω τα μάτια μου και αφού συνειδητοποιώ το τι πρόκειται να συμβεί χοροπηδάω σαν το παρδαλό κατσικάκι! κανονίζουμε αμέσως παρέα με τα υπόλοιπα κορίτσια (φανς-φίλες του Μάνου) και μετράμε αντίστροφα τις μέρες για το live..και ξαφνικά αντιλαμβάνομαι ότι σε μία ώρα πρέπει να βρίσκομαι έξω απο το ONAR για να συναντηθώ με τα κορίτσια..η καρδιά μου χτυπάει δυνατά,έρχονται τα κορίτσια ,μπαίνουμε μέσα.Στο βάθος ο κ.Σταυρίδης.Πλησιάζω τον χαιρετάω..κάθε φορά το ίδιο συναίσθημα,το ίδιο ανεξήγητο καρδιοχτύπι..χώρις λόγο και αιτία!Μετά ακολούθησαν τα σχετικά του τύπου τι κάνεις ,πως είσαι κλπ.. Φτάνει η ώρα που τον βλέπουμε μπροστά μας με το μικρόφωνο στα χέρια..η καρδιά μου χτυπάει πιο δυνατά από ποτέ,αυτό που νιώθω κάθε φορά που θα τον δω να προετοιμάζεται προκειμένου να τραγουδήσει..Μόλις πει την πρώτη φράση είναι τόσα τα συναισθήματα μου..ακούγεται σαν να σαλιαρίζω ή σαν να πρόκειται να πω παραμύθι σε ένα πεντάχρονο παιδάκι..αλλά είναι η αλήθεια..περηφάνια; ικανοποίηση; χαρά; συγκίνηση; τι να πρωτο πω; τόσα και άλλα τόσα συναισθήματα κυριαρχούν αυτή τι στιγμή..και πιστεύω είναι τα ίδια σε όλους όσους τον νοιάζονται και θέλουν να πετύχει στη ζωή του ή μάλλον να τον δουν να φτάνει τόσο ψηλά όσο του αξίζει.Βέβαια σε αυτό το λάιβ συνέβει κάτι διαφορέτικο.Κλάματα.κλάματα χαράς,συγκίνησης,στεναχώριας ίσως ή δεν ξερω τι..δεν θα πω ποιος ή ποιοι.Αλλά ήταν μια από τις πιο έντονες στιγμές της ζωής μου..ένιωθα ότι θα εκραγώ!ΠΟΣΗ ΑΓΑΠΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ...όπως και να έχει ήταν ένα μοναδικό λάιβ όπως είναι όλα όσα έχει κάνει..αυτό που εύχομαι είναι να φτάσει εκεί που του αξίζει..και αυτό είναι πολύ ψηλά.Για μένα είναι ξεχωριστός επειδή έχει μάθει να είναι αληθινός σε ότι και αν κάνει..έτσι έχει μάθει σε όσους τον ακολουθούν.." και  "Τραγούδησε αρκετά τραγούδια, κάποια δικά του και κάποια όχι.. "Έτσι είμαι εγώ", κλασσική αξία! Μας έκανε και ένα δώρο.. μας τραγούδησε το καινούριο του "παιδί".. "Σκέψου θετικά!" Πόσο υπέροχο; Πόσο 'Μάνος' βασικά;.. Χαμόγελα απλωμένα παντού.. Φωνές δυνατές, προσπαθούν να καλύψουν τη δική του.. Γίνεται άραγε;.. Ήμασταν εκεί από παντού..Τι εννοώ; Να'ναι καλά η τεχνολογία.. Τηλέφωνα από εδώ, τηλέφωνα από εκεί.. Λίγο, να ακούσουν όλες.. Όλες όσες δεν μπορούσαν να είναι εκεί.. Χαμογέλασε τόσο πολύ όταν είδε πόσα διαφορετικά άτομα τον ακούν μέσω τηλεφώνου.. Ύστερα λίγο κούνημα, λίγο παιχνίδι με το κοινό-με τα κορίτσια του.. Λίγο ποτό, λίγο τραγούδι.. Και κάπου εδώ ήρθε η ώρα να αφήσει το μικρόφωνο, το "κομμάτι του" τελειώνει.. Η νύχτα όμως; η νύχτα συνεχίζεται.. Εκείνος και τα κορίτσια του μαζί, έξω..σε ένα παγκάκι να υπογράφει αυτόγραφα..τέλος ένα για όλες.. Ένα για όλες εμάς τις "μεταξύ μας".. "Στα #Mansterakia μου που αγαπώ πολύ" ... Ένα φιλί, μία αγκαλιά.. Ένα "σ'αγαπώ", ένα "ευχαριστώ".. Ένα "τα λέμε!" και η νύχτα περνάει στο 'κουτί' με τις όμορφες αναμνήσεις.." ήταν τα λόγια από τα "κορίτσια του" μετά το λαιβ..πόση αγάπη μαζεμένη σε ένα τιμ;!



Τέλος,φτιάξαμε ένα βιογραφικό,ένα διαφορετικό βιογραφικό στο οποίο είχαμε ως στόχο να γράψουμε αρκετά πράγματα για τον Μάνο για να τον γνωρίσουμε καλύτερα(μπορείς να το δεις εδώ)



Μέσα στο καλοκαίρι δημιουργήσαμε επίσης το μεγαλύτερο και πιο ιδιαίτερο ημερολόγιο
για το blog μας το οποίο είναι ειδικά φτιαγμένο από τις fans του Μάνου.Πρόκειται για ένα ημερολόγιο που κάθε του κείμενο
ήταν γραμμένο από μία από εμάς κάτι που το έκανε ξεχωριστό.
Επίσης κάτι που δεν καταφέραμε όμως αυτό το καλοκαίρι, ή μάλλον κάτι που δεν ολοκληρώσαμε ακόμη,είναι να φτάσουμε την σελίδα
Manos Stavridis Page στον στόχο μας που ήταν τα 8.000 likes. (γι'αυτό μπείτε και κάντε όλοι like,αντεε).Αυτό όμως δεν
εμπόδισε το μοναδικό γεγονός να μεγαλώσει το παρεάκι μας..και αυτό που εμείς ευχόμαστε ολόψυχα είναι
να μεγαλώσει και άλλο..

καλή σχολική χρονιά λοιπόν!! καλή πρόοδο.. να έχετε όρεξη και να πηγαίνετε με χαμόγελο γιατί τα μαθητικά χρόνια είναι αυτά που μένουν.. καλή δύναμη και υπομονή και πολύ διάβασμα:)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου