Σάββατο 12 Ιουλίου 2014

Το ημερολόγιο μας (13)

"Τι είναι αυτό που έχεις μάθει από τον Μάνο αυτό το διάστημα; τον καιρό που ασχολείσαι μαζί του."

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,                                                                              Χίος 12-07-2014
Μέτα από αρκετό καιρό ασχολίας, συναντήσεων και έχοντας περάσει πολλές ώρες ακούγοντας τα κοβερ αλλά και τα δικά του κομμάτια, θεωρώ πως έμαθα πολλά σημαντικά πράγματα τα οποία άλλαξαν τον τρόπο ζωής μου και με έκαναν να ταξιδεύω σε κόσμους έξω από την πραγματικότητα, χωρίς όρια και εμπόδια.. κόσμους γεμάτους χαρά και αισιοδοξία, όλα αυτά με την φωνή του! 


Από τα πρώτα και από τα πιο σημαντικά πράγματα που μου έμαθε είναι να είμαι ο εαυτός μου -κάτι που μας συμβουλεύει συνέχεια- και να προσπαθώ να κατακτήσω τους στόχους μου δυναμικά και με πείσμα..Μου έδωσε να καταλάβω πως αν πραγματικά θέλουμε κάτι οφείλουμε να προσπαθήσουμε μέχρι τέλους μόνοι μας, χωρίς να χρειάζεται να καλοπιάσουμε και να δωροδοκήσουμε κανέναν για να το κατακτήσουμε! Αυτό ισχύει ακόμα και για τους υψηλότερους "στόχους" που απαιτούν πολύ προσπάθειά και κόπο.. αλλά μεταξύ μας, από τον μικρότερο έως τον μεγαλύτερο, ποιος στόχος δεν χρειάζεται τα παραπάνω για την κατάκτηση του;
Ακόμη, έχοντας τον ως παράδειγμα, έμαθα να διαχειρίζομαι την άποψη του κόσμου με τέτοιο τρόπο ώστε να ασκεί μονάχα θετική επιρροή σε εμένα.. όχι να μην με νοιάζει τι θα πουν για τις πράξεις μου, αλλά να δέχομαι και τα θετικά και τα αρνητικά σχόλια ως μοχλό για την βελτίωση μου στο μέλλον.. Η ζωή ναι, είναι δικιά μου και έχω το δικαίωμα να κάνω ο,τι θέλω, αλλά σίγουρα είναι σημαντική κάθε κριτική για να μπορέσω να είμαι καλύτερη με το πέρασμα του χρόνου, αρκεί να είναι καλοπροαίρετη και όχι να έχει ως σκοπό την ταπείνωση.
Μαζί του συνειδητοποίησα επίσης πόσο σημαντικό είναι να είμαι ξεκάθαρη απέναντι στους ανθρώπους που έχω γύρω μου, και κυρίως σε αυτούς που νοιάζονται πραγματικά για εμένα.. Αυτούς που είναι εδώ για να με στηρίξουν στα δύσκολα και να με "χαστουκίσουν" τις στιγμές που ξεφεύγω από τον εαυτό μου.. Συνειδητοποίησα πόσο όμορφο είναι να χαμογελάω και στα καλά και στα άσχημα, ακόμα και τις πιο δύσκολες καταστάσεις της ζωής μου να τις αντιμετωπίζω με χαμόγελο, έξω να είμαι δυνατή ακόμη κι αν μέσα μου έχω σπάσει σε κομμάτια..

 Και κάπου εδώ έρχεται η στιγμή που συνειδητοποιώ το πόσα πολλά έχω μάθει από έναν άνθρωπο που μπήκε ξαφνικά στη ζωή μου..Το πόσο σημαντικό ρόλο έχει μέσα σε αυτήν σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.. Πιστεύω όλοι έχουμε έναν άνθρωπο "δάσκαλο" στη ζωή μας.. Αυτόν που όχι μόνο μας μαθαίνει πράγματα για να μπορούμε να προπορευτούμε με αξιοπρέπεια, αλλά είναι "εκεί" κάθε στιγμή της ζωής μας για να μας δίνει θάρρος και ο,τι άλλο χρειαζόμαστε ώστε να κοιτάξουμε κατάματα αυτό που έχουμε μπροστά μας και να το αντιμετωπίσουμε με χαμόγελο.
.Άννα Μπ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου